![Surfblend surfvakanties](https://a.storyblok.com/f/149991/1920x700/16d0ca0ae6/surf-coaching-week-frankrijk.jpg/m/1680x0/filters:quality:(100))
Verhalen uit de line-up: Dirk Krijgsman
In 'verhalen uit de line-up' laten we Surfblend gasten aan het woord die hun ervaring delen over hun surfvakantie.
Deze keer is het aan Dirk, een enthousiaste deelnemer van de Coaching week met surfcoach Pepijn Tigges in de SURFinn Vieux Boucau. Een rollercoaster van een week met spannende golven, lekker eten en een gemotiveerde groep!
Veel lees plezier!
"Degene met het meeste plezier, maakt de meeste progressie"
Door Dirk Krijgsman
Het is de laatste dag van onze coaching week met Pepijn Tigges. Nog één keer de kans om, voor de camera, alles te geven wat we in huis hebben. We peddelen een rustige zee in en positioneren ons op de ideale plek. Ondanks dat het pas 7:30 uur is, liggen er minstens twintig andere surfers op die ideale plek. Bodyboarders, shortboarders en een enkele longboarder. Ik voel me niet op mijn gemak. Het is me veel te druk en de hoogste golven (ongeveer 2m) liggen zo'n halve meter buiten mijn comfortzone. Ik peddel naar rechts om wat meer aan de buitenkant van de groep te liggen. Ik adem ontspannen uit als ik wat meer ruimte heb. Twee minuten later schieten mijn wenkbrauwen omhoog als ik de hele meute mijn kant op zie peddelen. Mother...fuckers...
Een van mijn doelen is om me comfortabeler te voelen in een drukke line-up. Pepijn adviseert om in zo'n drukke situatie wat contact te maken met de mensen om je heen, zodat ze geen vreemden meer voor je zijn. Verder lekker op de golven focussen en er met volledige intentie voor gaan als je op de piek ligt. Mmm... dat zal voor een andere keer zijn. Ik peddel weer de andere kant op, weg van de groep. Na een paar keer twijfelachtig te starten met peddelen, om vervolgens te concluderen dat het toch geen krachtige golf is, komt er nu echt een goeie piek op me af. Links van me liggen een aantal shortboarders. Aan de andere kant liggen een bodyboarder en een shortboarder. Ik start met peddelen, de bodyboarder en de surfer rechts van mij peddelen gezellig mee. Ik twijfel over wie prioriteit heeft en op het laatste moment haak ik toch af. Mijn vuist vindt water, terwijl ik de bodyboarder zie genieten van 'mijn golf'.
Auberge avec piscine
Zaterdag komen we 's middags rond drieën aan in de SURFinn in Vieux Boucau. In de behaaglijke warmte van de Franse soleil ligt de rest van de groep al te genieten aan de rand van het zwembad.
Anse, onze gastvrouw die de komende dagen geweldig voor ons zorgt, toont ons de kamer. Eentje met zes bedden, een douche en een wc. Aan de ene kant deel ik een stapelbed met Peter en aan de andere kant van de muur delen Nina en Inge een stapelbed.
Met vier mannen en vijf vrouwen is het een gevarieerde groep, waar het merendeel, niet zo verrassend, uit Scheveningen komt. Pepijn Tigges (25), zelf ook uit Scheveningen, coacht al een aantal jaar via videoanalyses. Deze week voor eerst een hele week in Frankrijk.
Dawn patrol
Zondagochtend gaat om 6:30 uur de wekker. Met kleine oogjes vinden we onze weg in het logistieke ritueel van beurtelings wastafel en wc gebruik. Daarna werken we een pre-ontbijtje naar binnen met mueslibars en fruit om vervolgens onze wetsuit aan te trekken. Gewapend met ons surfboard lopen we richting zee, onder nauwlettend toezicht van Pepijns drone. De golven zijn een kleine meter, het zonnetje schijnt en niet te veel wind. Tijd om te spelen!
De videoanalyse
Na een heerlijk ontbijtje bij het zwembad is er 's middags optioneel vrij surfen en optioneel vrij chillen bij het zwembad. 's Avonds na een heerlijke pompoen curry starten we de videoanalyse. Stap voor stap gaan we door de vele clips die Pepijn vanochtend heeft geschoten. Bij mijn eigen clips schrijf ik op: handen op het board tot beide voeten staan en heupen naar voren. Bij de clips van de anderen schrijf ik voor mezelf op: meer compressie en explosieve extensie, kijken-wijzen-roteren en, een vraag waar ik nog niet eerder bij stil had gestaan, wat ga je doen met die (eerste) sectie van de golf? Met het idee, dat je in gedachten al weet hoe je die golf gaat surfen.
Als intermediate (beginnend) intrigeert het me ook dat je kennelijk alle manoeuvres uitvoert om uiteindelijk weer terug te komen naar de pocket, de plek waar de golf de meeste kracht heeft. En dat je vanaf een top turn eigenlijk elke keer weer opnieuw begint, als een reset, net als na je pop-up. Ik kom er achter dat ik eigenlijk geen flauw benul had van waar ik mee bezig was. Pepijn gebruikt de iets subtielere termen van de Amerikaanse Psycholoog Maslow voor de vier fases van leren. Van onbewust-onbekwaam, naar bewust-onbekwaam, naar bewust-bekwaam, naar onbewust-bekwaam als we uiteindelijk de handelingen geautomatiseerd hebben. Welkom fase twee!
Als we afsluiten is het 22:00 uur geweest. "Morgen om 6:30 uur vertrekken", zegt Pepijn.
Naast me verslikt Bart zich. "Jezus, echt?"
Iedereen schiet in de lach.
Pepijn glimlacht. "Het is 20 minuutjes rijden en je zag dat er best wel al wat mensen in het water lagen vanochtend vroeg."
Bart zucht. "Dat uitslapen kan ik wel vergeten deze vakantie."
Voorbereiding vooraf
Een goede conditie is cruciaal om zeven dagen achter elkaar één of twee keer per dag te surfen. Daarom adviseerde Pepijn ons acht weken van tevoren om te beginnen met trainen. Dat betekende twee á drie keer per week naar het zwembad om te borstcrawlen. Met gepaste tegenzin sleepte ik me naar het zwembad, waar ik pijnlijk bevestigd kreeg wat ik al vermoedde. Geen enkele conditie. Maar met een belabberde nul-meting wordt het alleen maar beter. Zeven weken later zwom ik de 50 meter negen seconden sneller en de 200 meter, twintig seconden sneller.
De grootste golf
Terug naar die laatste dag in het water. De mannen op waterscooters vertellen ons resoluut dat we moet opzouten. Dit stukje zee maakt vanaf nu deel uit van een hardloop en zwemwedstrijd. Met grote ogen zie ik koppels naar het water rennen, onderling met een lint verbonden. Ik peddel 50 meter naar rechts, waar ik gisteren hele leuke golfjes had gepakt. Die zijn zo goed als verdwenen nu, maar af en toe komt er wat kleins langs waar ik weer lol mee heb. Na drie kwartier zijn alle zwemmers langs geweest en wordt de boei weggehaald. Met hernieuwd zelfvertrouwen peddel ik terug. Het aantal surfers is inmiddels gehalveerd. Al snel heb ik een leuke golf en kom ik in een soort mini barrel terecht. Dan een grotere die ik alleen maar richting het strand durf te pakken, waarna ik achter me de golf hoor dichtklappen.
De meeste van ons groepje zijn inmiddels het water uit, maar ik kan er geen genoeg van krijgen. Ik oefen mijn duck dives met nieuwe informatie uit de zwembadsessie van gisteravond in de SURFinn. Bij het naar boven komen, eerst het board voor je uitsteken en daarna jezelf naar het board trekken. Na een paar keer merk ik dat het makkelijker gaat. Dan komt er weer een piek op me af. Ik peddel met 'maximum effort'. Met intentie, zoals Pepijn dat zegt. Een andere surfer peddelt mee, maar dat boeit me niets. Ik voel de golf, ga staan en surf de grootste golf van mijn leven. Gewoon van boven naar beneden, rechtuit naar het strand. Achter me zie ik een 'head high' golf dichtslaan. De dopamine en adrenaline gieren door mijn lijf. Wat een rush!
Voor herhaling vatbaar?
Met 619 euro is een week video coaching, verblijf met bijna full pension -vijf lekkere avondmaaltijden, ontbijt en broodjes voor de lunch- een zeer redelijke prijs. Misschien wel te redelijk, want de week staat inmiddels te boek voor 770 euro. Reiskosten komen daar nog wel bij. Met de auto over de tolwegen en de hoge benzineprijzen tikt dat wel snel aan. Totaal was dat voor mij 680 euro. Gelukkig reisde ik met twee andere deelnemers en dan is 225 euro per persoon goed te overzien.
De videoanalyse voegt iets extra's toe in vergelijking met coaching in het water. Door in alle rust terug te kijken naar de beelden, leer je nadenken over hoe je het de volgende keer beter wilt uitvoeren. Hoe je bij het inpeddelen van de golf al visualiseert wat je met de golf gaat doen. Ook pik je veel op van de feedback bij de andere deelnemers.
Met die andere deelnemers is het fijn om allemaal hetzelfde doel na te streven: lol en progressie maken met het surfen. Er is niet alleen 's avonds een goede sfeer bij het gezamenlijk eten, maar ook in het water. Altijd leuk wanneer je enthousiaste kreten hoort bij het pakken van een mooie golf.
Met Pepijns kennis van de beste surfplekken in de omgeving, waren we altijd verzekerd van de ideale surfplek. Om onze techniek te oefenen met wat kleinere golven in het begin en om ons lef op de proef te stellen met grotere golven aan het einde van de week.
Pepijn zegt altijd "Degene met het meeste plezier, maakt de meeste progressie."
Met die maatstaf heb ik heel veel progressie gemaakt. Zeven dagen achter elkaar surfen onder de Franse zon, met een gezellige groep en een goeie coach. Ik zou het zo weer doen. Sterker nog, mijn volgende trip is al geboekt!